Festival de Ortigueira (2003)

Ver pase de diapositivas de "A Paisaxe Humana" en Flickr

Mañá comenza o mítico "Festival internacional do mundo celta de Ortigueira" ... no ano 2003, como acontecía o 25 aniversario, invitáronme a facer unhas fotos conmemorativas. Ocurríuseme documentar o festival desprazando o estudo con todos os pertrechos a Ortigueira e facer un "casting" muy completo fotografiando a xente sen intervir na súa actitude natural ante a cámara.
Co nome de "A Paisaxe Humana", na exposición quedarían representados os habitantes da vila, os músicos, organizadores e toda a xente que chega a pasar uns días que non esquencerá nunca. As fotografías, que teñen a medida da estatura exacta das persoas, expuxéronse no claustro do Concello de Ortigueira, nelas podemos ver todo tipo de detalles da xente que posou no "set" da Praia de Morouzos e na Praza de Abastos (pertiño do esceario). Nos tres días do Festival de Ortigueira 2003, fixemos fotografías a 165 persoas, coa escolma quedou reducida a 60 imaxes, e para exposición -por motivos de espazo- positiváronse 20 imaxes. A colección "A Paisaxe Humana" está depositada no Concello de Ortigueira.

Ficha técnica :
Producción e casting : Marina Río e María Yáñez
Asistente de fotografía : Alba Vázquez

Luz: Interior Flash
Balance de brancos: 5.500ºK
Cámara: Hasselblad con respaldo dixital 11 Mpix
Obxectivo: Zeiss 80 mm
Exposición: 1/125 seg
ISO: 50

Museo d'Orsay (2006)

Acércanse as vacacións, é muy doado visitar o museo d'Orsay... eso si, antes de entrar tes que aguantar unha morea de horas a intemperie, no interior ir sorteando xaponeses que miran os cadros a través das cámaras e os guías que chantan as bandeiriñas vermellas diante das obras que tanto desexas mirar pertiño ... logo, despídeste da obra hasta non sabes cando, ca sensación de que o tempo nunca é dabondo ... mellor non queixarse moito e intentar gozar dunha orxía de obras dos grandes impresionistas. Cando recorriches medio museo e quédache por ver outro tanto, aparecen os "persoaxes da foto" que acurralándote, dícente que rematou a visita ... ¡non pasa nada! estiveches no d'Orsay.

Técnica
Cámara : Canon PowerShot S70
Obxetivo : Zoom a 28 mm
Velocidade : 1/4 seg.
Diafragma : 2,8
ISO : 100

Torre de Hércules (1984)

Aquel día dende a ventá da miña casa vin a nube facendo un uve perfecto, collín a cámara e achegueime á Torre de Hércules ...
A disposición das liñas do ceo sinalando o rapaz, enmarcado polas dúas antenas, e a distribución dos elementos -que parecían xa preparados- regaláronme esta imaxe tan equilibrada.

Técnica
Cámara Nikon F3 con obxectivo Nikkor 24 mm. e filtro laranxa
Película Kodak TRI-X Pan 35 mm.
Revelado con Rodinal.
Positivo en papel Ilford Gallery.

Avantcraft (2007-2009)

Ver pase de diapositivas de "Avantcraft" en Flickr

Cando Francisca López, directora do CENTRAD no ano 2007, me presentou a súa idea "Avantcraft" sobre a promoción e divulgación de xoves deseñadores do Eixo Atlántico (Galicia, Portugal, Bretaña e Irlanda), quedei sorprendido da claridade e convicción do interesante proxecto que iamos levar a cabo.
A concepción estética que infire a forza do Atlántico, a erosión, a alternancia das mareas e a lírica dos azuis foron o punto de partida para un traballo no que a vangarda e a creatividade das imaxes fotográficas, debería ir parella ao novidoso dos deseños.
Escolléronse para a ocasión modelos que representaran os diferentes continentes dunha sociedade global. A súa actitude ante a cámara tiña que transmitir a forza e a seguridade que dá pertencer a unha cultura.
Como heroínas; as miradas, a tensión do corpo e un ambiente irreal xerado pola creación dunhas atmosferas oníricas e submariñas que conseguen que nos mergullemos nese mundo que Avantcraft quería suxerir.


Técnica
Luz: Interior plató. Mestura de Flash 5.500ºK, xelatinas e luz continua para fondos en movemento.
Balance de brancos sobre superficie ámbar.
Cámara : Hasselblad 503 CW con respaldo dixital 22 Mpix
Obxectivo : Planar 150 mm.
Exposición : 1 seg.
ISO : 50

Alma Gitana (2003)

Ver pase de diapositivas de "Alma Gitana" en Flickr

"Alma Gitana" é un dos meus traballos de moda favoritos.
A sesión foi realizada en plató con modelos profesionais e figurantes e narra a historia dunha noite de festa entre tres amigas.
As ambiguas situacións, a cálida cor de interior e a decoración sesenteira realizada por Alexandra Fernández, conseguen dar á foto unha atmosfera tola e provocadora.
A relación de complicidade que se deu entre o equipo foi absoluta, algo que resulta imprescindible para conseguir imaxes e situacións cribles.
As modelos "dramatizaban" a foto seguindo un guión previamente escrito, pero tamén daban rápida resposta a moitos imprevistos que ían xurdindo; enriquecendo así a escena e aportándolle novos matices.

Ver galería en Flickr


Técnica
Luz: Interior plató con Flash 5.500ºK
Balance de brancos a 3.200ºK
Cámara : Hasselblad SWC con respaldo dixital 11 Mpix
Exposición: 1 seg
ISO: 50

Curuxa "Iluminados" (1977-1985)

Aquel día da primavera do 82, Marina chamoume dende o choio para contarme que unha curuxa cunha á rota entrara no Museo Carlos Maside. Levanteime do tresillo, medio adurmiñado (logo duha noite de garda no "Ambulatorio San José") e atopei a fantástica imaxe do paxaro na ventá... A curuxa foi atendida das súas feridas polos deseñadores Carlos Silvar e Rosendo Díaz - traballadores ambos de Cerámicas do Castro-. Despois de coidala, alimentala e sandala, soltárona na fraga que hai pretiño da fábrica onde todos sabían que vivía dende sempre.
Esta foto -que foi pintada con óleo orixinalmente- pertence á serie "iluminados" e desapareceu misteriosamente. Descoñezo o seu actual paradoiro pero se alguén que lea esta historia a viu e sabe onde podo atopala, agradeceríalle unha chamadiña ...

Técnica
Cámara : Nikkormat con obxectivo Nikkor 135 mm.
Película : Kodak TRI- X Pan forzada a 1600 ISO.
Exposición : 1/250
Revelado : Rodinal 45 minutos.
Positivo : Papel B/N Agfa Brovira grado 4.
Medidas copia : 30x40 cm
Orixinal coloreado con pigmento de óleo directamente sobre a copia en B/N.

Pelirroja Merchi (2005)

"Pelirroja Merchi cuanto peor esta de quien te rodeas mas disfrutas" ... A mítica pintada, desaparecida hai catro anos (para anunciar unhas novas vivendas) é unha peza que pertence á cultura grafiteira que debería ser "catalogada" como calquera outra arte alternativa urbana. A misteriosa Merchi e a tola redacción do seu autor, foron unha referencia durante moito tempo para sinalar unha rúa sen nome propio.

Técnica
Luz: Natural
Cámara : Canon S70
Obxetivo : Zoom
Exposición : 1/125 a F.8
ISO : 100

Mosteiro de Sobrado. Sancristía. (2009)

Non hai moito tiven a oportunidade de visitar o Mosteiro de Santa María de Sobrado dos Monxes (s. XVI) para un traballo fotográfico que debía realizar. Quedei sobrecollido pola grandiosidade desa parte do noso patrimonio que permanece tan agochado como descoñecido.
A sancristía podería ser considerada como un dos exemplos máis fermosos do Renacemento galego polo equilibrio das súas formas e a elegancia do conxunto arquitectónico; mais todo isto hai que observalo baixo unha pátina de mofo e brión que recobre todas as súas paredes.
Marchei do lugar coa seguridade do retorno que te deixan eses sitios aos que sabes que algún día has volver e todo permanecerá igual e de novo poderás contemplar estas pedras que con tanta sabedoría foron labradas.
Tamén marchei meditando sobre a necesidade e urxencia que temos de coidar o noso incrible patrimonio, pois ningún pobo sobrevive de costas á súa propia historia.

Técnica
Luz: Natural
Cámara : Hasselblad 503 CW
Obxetivo : Zeiss 80 mm
Captura con respaldo dixital 22 mp
Exposición : 1, 2 e 4 segundoss a F.16
ISO : 50
Posproducción dixital HDR

Bernardo Martínez (1977)

Polo corredor dun estudio de gravación de Madrid, onde Bernardo e mais eu estabamos a traballar no disco de Bibiano "Alcabre", apareceu un personaxe que dicía vender unha cámara desas que se mercaban en Londres en plan "choio"; tratábase da lexendaria lexendaria Nikkormat ... Eu, cos cartiños que tiña de facer a gravación para "Bibi", non o dubidei nin por un segundo. Tratábase dun cambio audiovisual perfecto!
Na volta para Galicia fixemos unha paradiña na vella estrada N-VI para probar a nova máquina, e aí retratei a Bernardo Martínez o meu coleguiña de sempre. Aínda que xa tiña practicado cos meus primeiros mestres, Joaquín Amestoy, Ángel Araujo e Suso Quiroga, foi a primeira foto do primeiro carrete da primeira cámara .
Desde o 77 ao 79 Bernardo participou nas gravacións pioneiras do cambio na música popular galega: "Fonte do araño", "Por que no mundo mengou a verdade", "Alcabre", "O son da estrela escura" ... Intérprete, compositor, arranxista e músico integral, móvese libremente no Jazz, Folk, Música Improvisada, Rock ...
Tratándose posiblemente do músico máis galardoado de Galicia é reticente a recoller e recoñecer honores. Amante do inmaterial e sedutor irremediable, Bernardo gusta da tranquilidade, aínda que a cabeciña non lle pare ...

Alberto Datas (2006)

Hoxe, 31 de marzo inaugúrase na Fundación Luís Seoane da Coruña a esperada exposición de Alberto Datas (A Coruña 1935-2007) comisariada por Xavier Seoane.
Os tres días que pasamos en Madrid reproducindo a súa obra para a publicación "Grandes Pintores" (Deputación Provincial da Coruña), deixáronnos o recordo dun home admirable pola súa humildade e pesonalidade amable e xenerosa.
Datas exerceu como profesor na Escola de Belas Artes de San Fernando dende 1969 e nos últimos anos foi nomeado profesor emérito da Universidade Complutense de Madrid. A súa obra percorreu o mundo enteiro.

Técnica
Luz: 1ª foto : Luz natural, 2º foto : Tres flashes de 600 W.
Cámara : Hasselblad 503 CW
Obxetivo : Zeiss 150 mm
Captura con respaldo dixital 11 mp
Exposición : 1/125 a F.5.6
ISO : 100

A Toda Máquina (1987)

De pé de esquerda a dereita: Sergio Pazos (actor), Carlos Regueira (axudante de produción), Xosé Lois (actor), J.L. Moreno (iluminación), Eva Gómez (productora) Xaime Fandiño (director), Niní Castro (vestiario); sentados : Luisa Veira (actriz), Suso Montero (director artístico) e Puri Pereira (maquillaxe).
Conta Xaime Fandiño ... "A Toda Máquina" foi un programa da TVG que se emitía semanalmente e integraba actuacións musicais de grupos de rock e un tolo concurso conducido por Sergio Pazos (o grumete), Xosé Lois (o capitán) e Luisa Veira (Chachachá). Polo plató pasaron as principais formacións da época: Héroes del Silencio, Siniestro Total, Alaska, Los Rebeldes ...
Durante o concurso a Chachachá (Luisa Veira) repartía golpes e todo tipo de accións para molestar aos concursantes, mentres Sergio Pazos lía as preguntas que un temón movido por Xosé Lois ía deixando ao descuberto.
Nese ambiente recreado de fondo do mar, os castigos -consistentes en desaparecer a través dunha trapela chea de fume e luz- sucedíanse durante unha angustiosa e dinámica proba que duraba 12 minutos.
O decorado -nunha estética pop de antigo submarino- estaba inspirado na psicodelia dos 70 e mantíñase a flote na súa tecnoloxía obsoleta, como o raposo desecado que un grumete colocara ao lado do compás na cabina de mando.
Foi galardoado co premio TP ao mellor programa de 1988.

Técnica
Luz: Interior plató TV 3.200ºK
Cámara : Hasselblad SWC
Película : Diapositiva 6x6 Ektachrome 64T


Técnica
Luz: Interior plató TV 3.200ºK
Cámara : Hasselblad SWC
Película : Diapositiva 6x6 Ektachrome 64T

Familia pensando (1978)

As sensacións que me produce esta imaxe non son fáciles de describir.
Penso na mañá dun caloroso domingo de verán. As miradas dos retratados -que se dirixen en distintas direccións movidas por un aparente desinterés e fastío- contrastan co que sería a xuntanza dunha familia nun pequeno balcón; un espazo demasiado reducido para tanta distancia entre os persoaxes.
A fotografía foi tomada en Madrid nos meus comezos.

Colectivo Atlántica (1980)

Cando o pintor Xaime Cabanas e o escultor Mon Vasco me pediron uns retratos para ilustrar o catálogo de "Atlántica" e apareceron ante min ataviados deste xeito, pensei que unhas imaxes tan tolas como me ofrecían non se publicarían nunca. Pero non foi así e aínda que esta fotografía permanecía inédita e foron outras as elixidas, a imaxe transmite a forza e a necesidade de ruptura do movemento de artistas plásticos máis revolucionario que deu Galicia no comenzo da década dos oitenta.
Antón Castro, profesor da facultade de Belas Artes de Pontevedra e un dos piares teóricos do movemento, comenta: “Atlántica supuxo un revulsivo e marcou -por primeira vez-a presencia de Galicia no mundo”.

Xavier Seoane no seu libro Reto ou rendición recolle o manifesto do movemento que -entre outras cousas- dicía : “Atlántica é unha sociedade formada por intelectuais e artistas e o seu obxectivo básico é a promoción e divulgación das últimas tendencias das Artes Plásticas en Galicia. Está aberta a todos aqueles que non difiran basicamente dos seus criterios estéticos (apertura e dinamismo estético)”.

Malpica. Casa incrible (2009)

¿ ¿Hai no porto de Malpica unha casa de seis andares e sen portas nin ventás con vistas ao mar ? Haina; incrible pero certo ! Se queredes xogar a "onde está Wally?" pinchade na imaxe.

Dentro do urbanismo caótico nas construcións, existe unha uniformidade que é digna dunha intervención estética.

A remodelación do Porto de Malpica realizada polo estudio de arquitectura de Covadoga Carrasco e Juan Creus con investimetos de Portos de Galicia crea un novo espazo laboral e lúdico no porto desa vila coruñesa con tan privilexiada ubicación.

Técnica
Luz: Exterior día

Exposición: 1/2 seg. a F 5.6
ISO : 50
Cámara : Hasselblad SWC con respaldo dixital Phase One P25
Panorámica de catro imaxes montadas con Photomerge
Localización : Malpica de Bergantiños (A Coruña)

Comparsa da Lúa Pintada (2007)

Desde 1992 a "Comparsa da Lúa Pintada", cunha grande dose de imaxinación e plasticidade, regálanos a pincelada máis atrevida e vangardista do Entroido da Coruña. Este ano non sairán, pero ... non importa. Segundo conta Alfonso Caparrós (un dos seus fundadores) "nós somos inestables como a pólvora que levan os barcos pirata" e engade Elisa Flores (quen lle puxo o nome á comparsa) "o noso estilo é lúdico-político-oloroso".

Con multitude de premios e un equipo de máis de cen persoas, a "Comparsa da Lúa Pintada" no 2009 vixíará agochada no porto onde se fabrican os soños.

Troula (1979)

O grupo de teatro Troula (de esquerda a dereita) Antonio Simón, Suso Medal, Gonzalo Uriarte, Rodrigo Roel, Xosé Lois Estévez Mengotti e Pedro Martínez Leandro concentrados antes de saír ao escenario no Auditorio da antiga Universidade Laboral (Acea da Má, Culleredo, A Coruña) en 1979 e interpretar Anastas ou a orixe da Constitución.
A obra, escrita por Juan Benet e adaptada ao galego por Carmen Vázquez e X. Ramón Peña, intenta explicar en clave de farsa as razóns últimas da Constitución española de 1978.
A fotografía ten a vertixe dunha composición coas liñas fugadas sen concesións. Un teito, que parece pesar de máis, xera inquedanza e inestabilidade na imaxe. O contrapicado angular realza a importancia destes homes e pon de relevo a impresión do actor posuído polo personaxe.

Antes incluso de os actores saíren ao escenario, a obra xa parece ter comezado.

Poderosa maquinaria observa a cidade (2004)

A fotografía "Poderosa maquinaria observa a cidade" imaxe feita no 2004 para unha exposición no COAG, era unha advertencia do serio perigo provocado pola especulación urbanística na cidade da Coruña.
Cando no ano 2006, na rúa onde vivo, a xente se manifestou ante a presenza de máis de oito obras en apenas 300 metros e o ruído dos trades (que superaba os límites permitidos) era insoportable, vin que o peor aínda estaba por chegar.
A obra estará exposta no Museo de Belas Artes da Coruña na colectiva "A CORUÑA. A cidade na arte" do 30 de xaneiro ao 3 de maio de 2009.

Técnica
Luz: Exterior noite e guindastre iluminado por farol.
Cámara : Hasselblad SWC con respaldo dixital Phase One H-10
Captura dixital directa pintada "in situ" con punteiro láser durante dez segundos
Localización : Monte de San Pedro. A Coruña
Medidas : 100x150 cm
Soporte: Papel fotográfico Endura

Filloa Express (1980)

De esquerda a dereita : abaixo, tomando o bocata, Suso "El Chapas", enriba o grupo Filloa Express con Daniel Val (baixo), Fito Ares (flauta), Antonio Ferreiro (saxo), Antonio Constenla (batería), Willy Prieto (trompeta) e Manuel Varela (teclados). O grupo Filloa Express, comeza a finais dos anos setenta e, ata hoxe, foi variando as súas formacións musicais desde trío a big band. A actuación perto da Torre de Hércules estaba organizada polo primeiro goberno democrático do Concello de A Coruña e, co vento de aliado, respírase a ilusión dun gran movemento cultural que comezaría a espertar.

A familia de Cela (1979)

Unha das fotografías en B/N con máis forza e contido fíxenlla á miña familia de Cela (Irixoa, A Coruña) en 1979. A esta zona pertencemos (por parte de nai) dende principios de 1800. A imaxe fala por si mesma; a convicción e orgullo nas expresións, a naturalidade na actitude, a roupa "de traballo" mostrada sen complexos representan para min o que podería ser o icono dunha familia galega traballadora que permaneceu na terra a pesar do fluxo imparable ás cidades.

Emilio Cao. Fonte do Araño (1977)

Formación do disco Fonte do Araño de Emilio Cao no estudo de gravación Audiofilm (Madid). De esquerda a dereita: Xoan Piñón, Emilio Cao, Xosé V. Ferreirós, Bernardo Martínez e Antón Seoane.

A maqueta do disco de Emilio Cao "Fonte do Araño" xestouse en Foz (Lugo) entre Emilio Cao (voz, arpa e cítola), Bernardo Martínez (frauta) e mais eu (guitarra eléctrica), cun magnetofón Grundig TK847. Empregámonos a fondo durante días para conseguir as dez pezas que a compañía discográfica Novola escoitaría e posteriormente aceptaría para gravar en vinilo.

Previo ensaio en Mondariz (Pontevedra) con Xosé V. Ferreirós (gaita e percusión) do grupo Faiscas do Xiabre e Antón Seoane (zanfona e xilófono) que facía dúo neste tempo con Rodrigo Romaní, desprazámonos a Madrid e os días 18, 19 e 20 de abril do 77 nos estudos Audiofilm, quedaría rexistrado o disco. O destino e a intuición de Emilio quixeron xuntar unha liña que procedía do pop-rock e a música improvisada (Bernardo e Xoan), con outra mais perto da música tradicional (Ferreirós e Seoane) facendo unha fusión que resultou anovadora, enchendo o baleiro que existía, e tamén unha necesidade que tiñamos todos de facer algo distinto na música galega. A intervención de Nonito Pereira (produtor) sería fundamental neste feito.

As pezas populares "Pandeirada de Nebra", "Arrieiros de Moraña" e o "Romance de Bernardiño e Sabeliña" serían aportadas, adaptadas e arranxadas por Bernardo Martínez; Emilio tiña compostos temas propios como "Fonte do Araño", "Na noite de San Xoan", "Chegando ao Caurel", "No campo da festa", "Mentras ela fía" e "Baixaron as Fadiñas". Eu traballei particularmente na harmonización e nas voces desta última peza e nas adaptacións das outras. Para rematar, o tema psicoatlántico "E as gaivotas sobor de nós" foi o resultado dunha improvisación entre os tres de Foz.

En xeral, todos participabamos nos arranxos e discutiamos o máis axeitado para cada tema, dado que traballabamos con xenerosidade e sen límite de tempo. Respecto ás adaptacións aos instrumentos, cadaquén facía os seus. A conxunción que se produce en Fonte do Araño sería o inicio nos vindeiros anos de grupos como Milladoiro, DOA e marcaría o futuro de Emilio Cao como autor.

Central térmica de As Pontes (1998)

A imaxe que vos presento hoxe fíxena mesturando unha foto da Central Térmica de As Pontes de García Rodríguez con formas virtuais do programa Bryce 3D. Imaxinaba, hai 10 anos, un ambiente irrespirable na vila das Pontes e a necesidade dunha protección (en forma de semiesfera) para a xente que vivira alí no futuro. Hoxe, coa distancia, penso que o problema non só é o que cae do ceo, senón o que leva o vento e se deposita a centos ou miles de quilómetros en forma de choiva ácida. De feito esta central térmica é a maior emisora de CO2 de España. Mirade este enlace con datos precisos.

EPER-España

Técnica
Luz: Día
Cámara : Hasselblad 500 CM con Obxectivo Zeiss Planar 150 mm
Película : Diapositiva 6x6 Kodak Ektachrome EPP dixitalizada para postprodución
Retoque Dixital : Superposición en capas de imaxe orixinal con estruturas virtuais (Bryce 3D) ou clonadas

Strazz (2002)

Fíxenlle ao grupo Strazz esta sesión no plató despois de que Alexandra traballara duramente no decorado de "motel de estrada" para crear un ambiente excitante nunha suposta parada do grupo en plena xira. É un traballo do que me acho moi satisfeito porque a atmosfera creo que se conseguiu plenamente. Podedes ver máis fotos aquí


Técnica
Luz: Catro flashes de estudio alimentados xeneradores Broncolor
Balance de brancos a ton cálido (3.200 ºK)
Exposición de tres segundos para facer visible a luz das lampariñas.
Cámara : Hasselblad SWC
Película : Diapositiva Kodak Ektachrome 100 Plus dixitalizada para postprodución CMYK en ordenador

A Danza da Nada "Iluminados" (1977-1985)

Con esta imaxe comezarei unha serie para contarvos detalles de "como se fixo", técnicas fotográficas, situacións etc ... Pincha nelas para velas ampliadas ...

Esta foto -realizada en Madrid- é unha secuencia en tres partes na que o movemento parece narrar a historia dunha despedida. Na imaxe da esquerda, a velliña -ensemismada- mira dende a súa fiestra; é una mirada cara a dentro, as mans na faciana denotan cansazo. A segunda foto serve de fío condutor, semella un paso de danza ou un movemento ritual. Na terceira, sentada e bocexando, vemos á muller vencida polo sono, quizá o sono definitivo. Esta última foto foi positivada con posterioridade con outro tipo de papel e o fixado non foi suficiente; o ton sepia resultante dálle o carácter de foto de recordo, aquela que se pon “enriba do aparador”. É a primeira foto que fixen da colección “Iluminados”, o positivo en B/N está coloreado con óleo.

Técnica
Cámara Nikkormat con obxectivo Nikkor 135 mm.
Película Kodak TRI- X Pan forzada a 1600 ASA. 35 mm.
Revelado con Rodinal 45 minutos.
Positivo en papel Agfa Brovira grado 4.
Medidas copia : 24,5x45 cm
Coloreada con pigmento de óleo Windsor & Newton directamente sobre as copias en B/N.

Francisco Taxes (1986)

Con motivo da publicación por Edicións Xerais de Galicia da Obra Dramática do amigo Francisco Taxes, que se presentou na Biblioteca Miguel González Garcés de A Coruña; móstrovos nesta imaxe esa mirada que parece atravesar o monitor.... vai directa ao corazón dos que tivemos a sorte de coñecelo. Todo bondade!

Exposición Homenaxe a Manuel Curros Enríquez (2008)

Imaxe coa que participei na colectiva de homenaxe a Manuel Curros Enríquez "Quen poidera con vosco voar!" do 25 ao 8 de Decembro 2008 no Kiosco Alfonso de A Coruña. A foto pertence a segunda parte da Horta de Carnati (Cousas da Horta) e acompaña ao poema de Curros :

I en fin, cantas cousas

que non deben verse,

que Dios arripiado,

y as cruces facéndose,

coñecida a causa

de que o inferno medre,

meteuse na groria

decindo entre dentes:

Si eu fixen tal mundo,

que o demo me leve.

MIRANDO Ó CHAO

As fotos de Paco (2008)

De cando en vez, pódense facer retratos así. Teño que agradecerlle a Paco Jémez a súa xenerosidade e profesionalidade posando como un campeón (que é). Si pode ser, a vindeira vez, ven co teu amigo Paco de Lucía ....
Ver máis fotos aquí

Médicos Artistas Plásticos de Galicia no Camiño (2008)

Pois esta é a peza da colección "A Horta de Canati" que está itinerando polo Camiño de Santiago cos coleguiñas da miña ex-profesión ... no Mosteiro de Samos, un dos abades comentaba da folla de penca "é unha radiografía a cor ben bonita" :-). Máis información de Médicos Artistas nesta web

Fotógrafos (1980)

De esquerda a dereita Raúl Vázquez, Xosé Abad, Luis Gayol, Xurxo Lobato, Xoan Piñón, Ángel Flores e Moncho Rama.

Esta foto de 1980, foi cedida por Estudio Abad … parece ser unha xuntanza previa ao que sería o colectivo “Novos Fotógrafos Coruñeses”. Cadaquén cos pertrechos do estudio representa un papel dun xeito moi deshinbido e divertido.

Grupo Malvís (1978)

De esquerda a dereita: Enrique F. Ferreira, Bernardo Martínez, Miro Casabella, Xoan Piñón e Xosé Quintas Canella.

Para seguir coa presentación, un pouco de historia .... Na fotografía do ano 1978 o "Grupo Malvís" nunha xuntanza de traballo onde se proxectaban e discutían iniciativas do ámbito musical, plástico e literario. Xosé Quintas Canella gravaría "Porque no mundo mengou a verdade" en 1978 , Miro Casabella procedente de "Voces Ceibes", incorporaríase aos membros de DOA, Quique, Bernardo e mais eu, para gravar o LP "O son da estrela escura" en 1979, a formación para a gravación de DOA quedaría pechada co gaiteiro Xaquín Blanco e o violinista Pedro Puértolas.

Un neno ben mantido (1956)

Neste primeiro post, póñovos a miña foto preferida de cando era cativo. Mirando con desgana ao obxectivo da cámara do meu pai, o que quería realmente era destapar a fiambreira coa tortilla da tía Fina....