Edificio Modernista "protexido"

English version

Edificio Modernista "protexido" 

 A conservación do Patrimonio Arquitectónico está demostrado que aporta un gran valor engadido a pobos e cidades. A falta de conciencia e respecto cos edificios históricos é evidente; unha nova normativa para protexelos está por facer. 

 Este despropósito de construción na rúa Orillamar da Coruña, na que unha fermosa casa modernista protexida é “integrada” na fachada dunha “mole” sen xeito, foi froito da dura especulación urbanística que sufrimos no barrio durante varios anos. 

 Postformados, patéticas imitacións de galerías e vidros espellados son un exemplo claro do “feísmo” consentido. O grande impacto sobre o chan para facer catro andares soterrados para garaxes, fixeron necesario furar con centos de barrenos unha dura base de granito, as casas colindantes sufriron graves desperfectos … o ruído superou todos os límites permitidos e os veciños saíron á rúa a manifestarse. 

Aínda por riba teño que vela todos os días. 

 Xoan Piñón


Foto © Xoan Piñón

Edificio modernista en Rúa Orillamar (A Coruña)

Edificio modernista en Rúa Orillamar (A Coruña) antes ... 

Foto © Xoan Piñón

Antes da gran riada (1992)

Texto orixinal

ANTES DA GRAN RIADA (1992)

Fernando Blanco, arquitecto, escultor e pintor, e Enrique Conde, tamén escultor e pintor, realizarán o vindeiro verán en Santiago de Compostela, unha intervención no  espazo da emblemática Praza da Quintana dos Mortos. A súa proposta: asolagala, cubrila de auga.

Un proxecto que, alén do anecdótico, plantexa unha forma crítica dos espazos públicos e do seu uso, do noso xeito de miralos: esa veneración sacrosanta coa que observamos a praza e que, paradoxalmente, non nos converte nun encordio para turistas armados con cámaras e vídeos, nun desagradable atranco para a correcta e completa admiración do monumento. Esa forma -conservadora e conservacionista- de ver a praza que non fai máis que afastarnos da Quintana mentres nos achega, cada vez máis, aos seus Mortos.

Un soño de góndolas e gamelas é o que nos ofrecen estes dous artistas ao cubrir a pedra - símbolo de esterilidade- cunha capa de auga: fonte da vida,  orixe de todas as cousas.

A súa proposta de intervención na Quintana, co conseguinte peche da praza e a obrigatoriedade de usar roteiros alternativos, obrigará ao camiñante a meditar sobre o espazo que acotío percorre, a ver dende unha nova perspectiva un lugar que, de tan familiar, chega a pasar inadvertido que, de tan respectado, pode resultar odioso; a descubrir, en suma, a debilidade do mito e do tópico do granito en Compostela.

E nesa paisaxe translúcida da Quintana asolagada, da auga inmóbil, refulxente sobre as lousas, a posibilidade de recuperar un espazo como algo que sempre foi de noso e volve aos seus donos nesa ilusión de góndolas e gamelas que Enrique Conde e Fernando Blanco nos propoñen.

Xaquín del Valle-Inclán


Técnica: Collage en papel fotografico de Diapositiva 6x6 Ektachrome 100 EPP con Hasselblad SWC
Foto©Xoan Piñón