Estrada (1993) Galicia Terra Nai.

English version

Texto de Carmen García-Rodeja Arribí

En perspectiva, o horizonte apenas se percibe, borroso e incerto. 

Por tras do muro que sinala as marcas, de novo o precipicio, e unha estrada cara o descoñecido.

Á esquerda ás árbores núas equilibran o conxunto, mentres a néboa tece o seu misterio. 

Na paisaxe pechada a xente recóllese, aniña e soña coas pantasmas, co incógnito, coa morte e o seu aviso, co ouvear do lobo. 

Cara onde este camiño?

Nesta brétema perdéronse hai sesenta anos un grupo de soldados da República.

Tornaban a casa por un vieiro de temor e de soños. 
Enganados, caeron presos.

Os seus corpos repousaron  nunha furada húmida e fría, á beira dunha senda que os levou a ningures.


 Carmen G-Rodeja Arribí




Foto © Xoan Piñón

Antes da gran riada (1992)

Texto orixinal

ANTES DA GRAN RIADA (1992)

Fernando Blanco, arquitecto, escultor e pintor, e Enrique Conde, tamén escultor e pintor, realizarán o vindeiro verán en Santiago de Compostela, unha intervención no  espazo da emblemática Praza da Quintana dos Mortos. A súa proposta: asolagala, cubrila de auga.

Un proxecto que, alén do anecdótico, plantexa unha forma crítica dos espazos públicos e do seu uso, do noso xeito de miralos: esa veneración sacrosanta coa que observamos a praza e que, paradoxalmente, non nos converte nun encordio para turistas armados con cámaras e vídeos, nun desagradable atranco para a correcta e completa admiración do monumento. Esa forma -conservadora e conservacionista- de ver a praza que non fai máis que afastarnos da Quintana mentres nos achega, cada vez máis, aos seus Mortos.

Un soño de góndolas e gamelas é o que nos ofrecen estes dous artistas ao cubrir a pedra - símbolo de esterilidade- cunha capa de auga: fonte da vida,  orixe de todas as cousas.

A súa proposta de intervención na Quintana, co conseguinte peche da praza e a obrigatoriedade de usar roteiros alternativos, obrigará ao camiñante a meditar sobre o espazo que acotío percorre, a ver dende unha nova perspectiva un lugar que, de tan familiar, chega a pasar inadvertido que, de tan respectado, pode resultar odioso; a descubrir, en suma, a debilidade do mito e do tópico do granito en Compostela.

E nesa paisaxe translúcida da Quintana asolagada, da auga inmóbil, refulxente sobre as lousas, a posibilidade de recuperar un espazo como algo que sempre foi de noso e volve aos seus donos nesa ilusión de góndolas e gamelas que Enrique Conde e Fernando Blanco nos propoñen.

Xaquín del Valle-Inclán


Técnica: Collage en papel fotografico de Diapositiva 6x6 Ektachrome 100 EPP con Hasselblad SWC
Foto©Xoan Piñón