Mostrando entradas con la etiqueta "Xoan Piñón". Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta "Xoan Piñón". Mostrar todas las entradas

IMAXINA QUE TE VEXO, QUE ME FALAS - Galicia Terra Nai



IMAXINA QUE TE VEXO, QUE ME FALAS. 
Poema de Carlos Callón.


Imaxina que te vexo, que me falas,
que a amizade retorna
sen medo
ás pequenas traizóns e desamparos.

Que estraña beleza aí,
sen ollarse no espello e verse a caluga.
Sen rostro, en fin,
mais cun sentido.

Como se o berro saíse da gorxa 
e o ouvises desde o tímpano.




Foto © Xoan Piñón

Zugaron o lume da miña vida


"Zugaron o lume da miña vida". Texto de Antón Luaces Teixido.



Chucharon o mel das miñas colmeas: os avós, os pais, os fillos; leváronme a vida: a vaca, as dúas ovellas, as galiñas... 
E deixaron o meu corpo pétreo nun mar dondo e lamaceiro a prol dos intereses alleos.

Agora súan medo as miñas costelas. Esmorezo nas enchentes e revivo na seca. 
Érgome neste infortunio e non vexo a ninguén ao meu arredor. 

Este mundo non é o meu.



Antón Luaces Teixido



Foto © Xoan Piñón
Da coleción : Galicia Terra Nai

Juanillo Esteban (2013)

Juanillo Esteban (2013) English version


Este tipo quen cona é? Texto de Javi Camino



Este tipo quen cona é? Semella un émulo daquel inimigo de Batman adicto ás adiviñas... O caso é non deixa de soarme... ¿Non será aquel ionqui de Labañou que cando era cativo mangóume a punta de navalla os 5 pesos que levaba no peto para colle-lo bus? Menudo mono tiña enriba, berraba coma un porco bravo: "¡La pasta o la vida!". Todo un personaxe. Algúns veciños dicían que antes de acabar metido na droga fora actor nunha mítica peli gore dos 90, pero eu creo que o confundían co meu colega Natalio, que ademáis de actor é un recoñecido científico. Un home tan estrafalario que, efectivamente, parece sacado dunha peli de serie Z. Non sei, quizais estou flipando demasiado. O mellor é cantante de orquestra ou un animador de festas e verbenas, vai ti saber... Quizais nin sequera se dedica o espectáculo. Pode que sexa un responsable pai de familia numerosa ou sabe deus... ¿Un antigo cosmonauta? Non teño nin idea. Por sorte, a súa identidade seguirá sendo durante moitos anos un Enigma.



enlaces relacionados :



Foto © Xoan Piñón 2013

Espida baixo a terra

Espida baixo a terra 

TEXTO DE MARÍA JOSE FERNANDEZ LOPEZ

Espida
baixo a terra
que me nutriu,
alí
onde deixei a pel
son
agora
semente
Xermolo
para completar o ciclo


 

María José Fernández López

Fragmento dunha imaxe da colección : "A Horta de Carnati / Alterados" (2006 2007)
www.facebook.com/media/set/?set=a.414762055240569.120743....



Foto © Xoan Piñón

"Âmbito da cerva" (2013)

The doe’s field
English version



"Âmbito da cerva" (Ramiro Torres)
Este é o âmbito da cerva
expandindo o seu corpo
de estrelas incipientes
sobre as vértebras
abismadas, ressoando
no sensível como aves
equinociais a marcar
em nós as suas notas
levitantes, puro cântico
caído sobre os lábios
sem tempo, na sombra
das palavras que ardem
entre a música e nos
olham desde o seu
fértil meio-dia.

Ramiro Torres  Julho de 2013.


Para Susana de Lorenzo e Xoan Piñón.
Poema inspirado no CD de DOA "A fronda dos cervos" 
Imaxe da colección "Dez Outonos no Courel"  (1994-2004) © Xoan Piñón

Guadi Galego (1999)

Guadi Galego (1999)
English versión

TEXTO DE PAZ RAÑA LAMA


“Tiña a mirada máis grande que os ollos”.

 
Foi Iago Martínez quen, no seu libro sobre Lois Pereiro, escribiu unha das locucións que mellor debuxan a arte de pluralizar as emocións,
e velaí temos a mirada de Guadi repetindo a secuencia dos seus acordes que saben, en perfecta aleación, a cantos remotos e a voces contemporáneas: escuma, incandescencia, recendo e… es(tou)pido, por máis que a temperatura de fusión (tamén nas músicas) nunca é única e convén saber a concentración de cada ingrediente para deseñar a fórmula e chegar ao soño de conseguir o metal máis limpo, o ouro puro, que, para o noso gozo, posúe un brillo melancólico e unha alta condutividade.
A súa voz, neste disco cos necesarios Berrogüetto, provoca, como a urticaria, inflamación e comezóns intensas en áreas da nosa pel. Déixome acariñar pola brisa rítmica e sonora que percorre o desexo de expandirse na imparable busca da luz.
Escoito a Guadi e peregrino a pentagramas cuneiformes, a táboas de arxila, a esfinxes, ao teu Alén, e aférrome á teoría de que con ela a música ten a súa orixe no portal dos deuses, moito antes de que Hermes puxera as cordas no caparazón da tartaruga.
Benzón.

P.S. Logo chegou Xabier Díaz e a voz das músicas continuou feliz.

Paz Raña Lama



Foto © Xoan Piñón

La arruga es bella? A verza é verde (1986)

Are creases beautiful? Collard greens are green (1986)English version


La arruga es bella? A verza é verde

O peor dos 80 non era, como pensamos agora mirando as nosas fotos daquela, as chaquetas con ombreiras. Era que chaquetas e peiteados eran obras de arte que os clientes portaban despois de pagalas, e que os cortes de pelo e dos traxes eran manifestos creativos.

En LA NAVAL dispuxémonos a dar a nosa particular versión do fenómeno. La arruga es bella? A verza é verde. Baixo o evocador título “Vuelve el grelo”, fixemos unha colección para home e muller baseada no traxe tradicional combinado coa verdura non menos tradicional. Antonio Durán “Morris” e Luisa Veira foron os modelos daquela sesión fotográfica. Esta imaxe revela a frescura de Luisa e da verza en toda a súa plenitude (a da verza foise agostando segundo avanzaba a sesión, ata rematar moi simbolicamente nun grelo murcho que colgaba da indumentaria de Morris).

Ao fondo, disimulado entre o que os nosos clásicos do Século de Ouro chamaban a verdura está o fusil ametrallador que portaba Morris como evidencia de que pastoriles si, pero a modo. 
(A foto foi unha das que usamos para desnortar completamente ao público cultureta no Desembarco de las Fuerzas Atroces del Noroeste na sede da Universidade Internacional Menéndez Pelayo no Palacio de la Magdalena de Santander, no verán de 1986).

Xosé Manuel Pereiro



Foto © Xoan Piñón

Strazz (2002)



Fíxenlle ao grupo Strazz esta sesión no plató despois de que Alexandra Fenández traballara duramente no decorado de "motel de estrada" para crear un ambiente excitante nunha suposta parada do grupo en plena xira. É un traballo do que me acho moi satisfeito porque a atmosfera creo que se conseguiu plenamente. Podedes ver máis fotos aquí

Técnica
Luz: Catro flashes de estudio alimentados xeneradores Broncolor
Balance de brancos a ton cálido (3.200 ºK)
Exposición de tres segundos para facer visible a luz das lampariñas.
Cámara : Hasselblad SWC
Película : Diapositiva Kodak Ektachrome 100 Plus dixitalizada para postprodución CMYK en ordenador