
Un dos meus retratos favoritos fíxenllo a Raquel Espada.
Un doce soño cunha grande dose de maxia e misterio na mirada.
Técnica :
Luz : Flash con xelatinas.
Cámara : Hasselblad 503 CW con respaldo dixital 22 Mpix
Obxectivo : Planar 150 mm.
Exposición : 1/500 seg. a F:16
ISO : 50
Tratamento da cor en Adobe Camera Raw
Foto © Xoan Piñón
4 comentarios:
Este retrato e maxistral. Sería interesante que nos "desvelases" como conseguiches esa iluminación tan "especial". Son unhas tonalidades pouco vistas en retratos quelle favorecen moito.
Alucinante! A primeira vista recordoume ós cuadros de Durero, non sei se polo color, ou simplemente por asociación de ideas pola melena rizada, e eses rasgos finos...fantástico, e a modelo ten unha mirada e unha boca impactantes!
DOECHEBELE
Xoan acabo de ver mi retrato en el blog.
Ya me habias dicho que era una de tus fotografias favoritas de todo el book. A mi tambien me encanta.
Sabia que ponerme en tus manos iba a ser una fantástica idea y lo demuestra el resultado.
A ver cuando hago un nuevo book contigo.
Un beso grande Xoan!
E marchase a New York e volvese elixida, poderiamos mirala do mesmo xeito?
Mercedes.R.Bolaño.
Publicar un comentario